Zetsuboushita!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
การถูกกันบิตนี่มัน...
Zetsboushita!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
เฮ้อ...
หลังจากไม่ได้มาอัพซะนาน...
ขอบอกได้อย่างเดียว...
งานเข้า...
งานเข้าได้ทุกวี่ทุกวัน...
แถมยังไม่พอ...
เน็ตที่ทำงานยังถูกกันบิตอีก!!!
แล้วตูจะโหลดอะไรเล่า!!!!!!!!!!!!!!!!!!
จะไปบ่นอะไรก็ไม่ได้ นี่แหละที่Sad = ="""""
ฮือๆๆ
เศร้า T-T
แต่ไม่เป็นไร...โหลดโดยตรงแทน เหอๆๆ
หลังจากที่ฝึกงานมาเกือบ2เดือน...
อีกอาทิตย์เดียว...
ก็จะจบแล้ว...
อีกนิดเดียว...
(ถ้าเค้าปล่อยเรากลับนะ เหอๆๆ)
เพิ่งผ่านการPresentโปรเจคที่ทำช่วงฝึกงานมา...
ช่วงเตรียมตัวนี่ออกจากออฟฟิศ4ทุ่ม โดนจับแก้เยอะเป็นบัญชีหางว่าวเลยกว่าจะเสร็จ = ="
แล้วตอนจริงๆเหรอ
โอย...
ถ้าเป็นเป้าให้ปืนยิงก็คงพรุนเป้นรังผึ้ง...ไม่ดิ...คงไม่เหลือซากแล้วล่ะ = ="
แต่ก็รอดมาได้...ด้วยฝีมือการแถของตัวเอง 5555555
น่าภูมิใจจริงๆ = ="
เฮ้อ...
Zetsuboushita!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
การที่ต้องPresentนี่มัน
Zetsuboushita!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
ก็เลย...
พอดีอยากเขียนฟิค...กันดั้มดับเบิ้ลโอ...
ก็เลยจะลองเขียนดู...
คงไม่ยาวมาก(มั้ง) :P
เป็นคู่ที่ไม่ค่อยมีใครเขียน(รึเปล่าหว่า)
บอกไว้ก่อนนะว่าไม่วาย ขอแสดงความเสียใจกับสาวYบางคน...:P
แล้วก็ไม่ต้องห่วงว่าจะSpoil...(อาจจะมีนิดๆ)
เพราะอะไรน่ะเหรอ...
ลองอ่านดู...
----------------------------------------------------------------------
Mobile Suit Gundam 00 Fanfic - If Only (Setsuna F.Seiei X Marina Ismail)
เซ็ตสึนะ...
ตอนนี้...
เธออยู่ที่ไหนกัน...
ข้อความที่เธอส่งมา...มันหมายความว่ายังไงกัน...
หรือว่า...เธอจะ...
ตอนนี้...เธอทำอะไรอยู่นะ...
เซ็ตสึนะ...
ถ้าโลกนี้...
ถ้าโลกนี้...ไม่ต้องมีสงครามจริงๆ
ถ้าโลกนี้...ไม่ใช่โลกที่เราอาศัยอยู่ในตอนนี้...
ถ้าเรา2คน...
ไม่ต้องถูกขวางกั้นด้วยสิ่งที่เรียกว่า...
หน้าที่...ของเราทั้ง2
เธอที่เป็นGundam Meister...
และชั้น...ที่เป็นผู้ครองบัลลังก์แห่งอาซาดิสถาน
สายเลือด...แห่งเคอร์ดิชและอาซาดิสถาน...
ความแค้นที่ฝังลึกอยู่ในนั้น...
ความแตกต่างที่ขวางกั้นพวกเราอยู่...
ถ้ามันไม่มีอยู่ก็คงดี...
ถ้าเรา2คนได้พบกัน...
ในโลกที่ไม่ต้องมอบสิ่งเหล่านี้ให้แก่เรา...
ก็คง...
........................................
"คุณหนู..."
"อือ..."
"คุณหนูมาริน่า"
"นี่...ที่นี่ที่ไหนกัน"
"คุณหนูคะ...ใกล้จะถึงโรงเรียนแล้วนะคะ"
"อะ...อือ...ชีริน...!?!?"
"มีอะไรเหรอคะ คุณหนู ดูคุณหนูท่าทางแปลกๆ"
"อะ...นี่ชั้น...ฝันไปงั้นเหรอ"
"คุณหนูคงเพลียจากการนั่งเครื่องบินมาน่ะค่ะ ไม่ต้องห่วงนะคะ ดิชั้นเตรียมเอกสารและของที่จำเป็นทุกอย่างครบแล้วค่ะ"
"อะ...เอ่อ...ขอบคุณนะ...พอดี...ชั้นฝันแปลกๆน่ะ ว่าชั้นได้เป็นเจ้าหญิงแล้วก็มีสงครามแล้วก็..."
"ไว้ค่อยเล่าให้ดิชั้นฟังตอนเย็นก็ได้ค่ะ...ตอนนี้...เรามาถึงโรงเรียนแล้วค่ะ"
ทั้งหมดนั้นคือความฝันงั้นเหรอ...
เซ็ตสึนะ...
แล้วเธอล่ะ...เธอก็เป็นความฝันด้วยเหมือนกันเหรอ...
ไม่จริงน่ะ...
...................................................................
"เอาล่ะๆ ทุกๆคน วันนี้ครูจะแนะนำนักเรียนที่เข้ามาใหม่ที่จะมาเป็นเพื่อนกับทุกๆคนนะ...เอาล่ะ แนะนำตัวกับเพื่อนๆสิ"
"อะ...เออ...มาริน่า อิสมาอิลค่ะ ยินดีที่ได้รู้จักกับทุกๆคน"
"มาริน่าน่ะเพิ่งย้ายมาจากอาซาดิสถาน ตามพ่อของเธอที่ย้ายมาอาศัยอยู่ที่ญี่ปุ่น...แม่ของเธอเป็นคนญี่ปุ่นก็เลยน่าจะพอพูดญี่ปุ่นได้บ้างนะ เอาล่ะ ขอให้ทุกๆคนดูแลเธอกันด้วยล่ะ"
"เออ...คุณครูสุเมรางิคะ"
"จ๊ะ? มีอะไรเหรอ...มารินะจัง..."
"อะ...เอ่อ...หนูยังพูดญี่ปุ่นไม่ค่อยคล่องค่ะ..."
"'งั้นเหรอ...งั้น...ไว้ครูจะช่วยสอนอีกแรงนะ...งั้นก็...ที่นั่งของเธอ..."
"คะ?"
"เอาเป็นตรงนั้นละกัน..."
ที่นั่งที่ชั้นได้อยู่ริมหน้าต่างเกือบท้ายห้อง...ก็คงไม่มีปัญหาอะไรหรอกถ้าชั้นไม่เอะใจถึง...
โต๊ะที่อยู่ข้างๆกันก็ว่างเหมือนกัน...
"เออ ครูคะแล้วที่นั่งข้างๆนั่นล่ะคะ"
"อ๋อตรงนั้นน่ะเหรอ...มีคนนั่งแล้วล่ะ...จะว่าไป...หายหัวไปไหนอีกแล้วเนี่ย เจ้าเด็กบ้านั่นน่ะ!"
"เอ๋?"
โครม!!!
เสียงเปิดประตูดังลั่นพร้อมกับคนๆนึงที่กำลังหอบแฮ่กๆอยู่หน้าประตู...
"ขอโทษที่มาสาย..."
"นี่เธอไม่คิดจะมีคำลงท้ายสุภาพเลยรึไง!"
"...ครับ..."
"เอาเถอะๆ...เข้ามานั่งที่ได้แล้ว มีเพื่อนใหม่เพิ่งย้ายมา..."
ทันทีที่ชั่นเห็นหน้าของผู้ชายคนนั้น...
หัวใจของชั้นก็เต้นไม่เป็นจังหวะ...
"เซ็ต...สึ...นะ"
-------------------------------------------------------------------
ประมาณนี้แหละ...
Commentกันด้วยน้าาาาาา
ไปก่อนล่ะ
อาดิโอส
