อ้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
อยากดูหนัง อยากเล่นเกมส์ อยากโยนโบวล์ อยากร้องเกะ อยากคอส อยากไปหมดเลยยยยยย!!!!!!!!!!!! = =
เฮ้อหลังจากนั่งเบื่อมาหลายวัน ก็ได้ฤกษ์เขียนตอนที่4ล่ะ
Devil Inside Chapter IV Kanojo(She)
ผมยาวสลวยสีนิลซึ่งได้สายลมค่อยๆโบกพัดจนมันปลิวไสว
ผิวสีขาวเหมือนหิมะนั่น
มันทำให้สายตาของผมจดจ้องไปที่เธออยู่นาน
ผมก็ไม่รู้ว่าผมมองเธอไปนานแค่ไหน
แต่สิ่งที่ผมรู้คือจังหวะการเต้นของหัวใจที่มันเต้นรัวจนผมรู้สึกได้
เธอคนนั้น
คนที่ผมพยายามทำทุกอย่างเพื่อให้เธอหันมามองผมบ้างซักครั้ง
แต่ไม่เคยเลยเธอไม่เคยหันมามองคนอย่างผมเลยแม้แต่ครั้งเดียว
ขนาดผมเดินสวนกับเธอผมก็เหมือนเป็นแค่ลมที่พัดผ่านเธอไป
สายลมที่เธอไม่จำเป็นจะต้องทักต้องพูดคุยหรือแม้แต่จะรู้สึกตัวว่า
ผมมีตัวตนอยู่ข้างๆเธอตรงนี้
จู่ๆหัวใจของผมก็เหมือนมีมือมาบีบรัดจนปวดไปหมด
ปวดมากจนผมต้องทรุดลงไปนั่งกับพื้น
เฮ้ย! ริน! เป็นไรวะ!
มะไม่เป็นไรแค่
เฮ้ย! ริน! เฮ้ย!
สิ่งที่อยู่ต่อหน้าผมก็มีแค่ทะเลสีดำที่ดูว่างเปล่า
ผมฟื้นขึ้นมาก็พบกับตัวเองที่ถูกอะไรบางอย่าง...
พันธนาการไว้กับผนัง(?)ในความมืดมิด
ใช่แล้ว ในความฝันของผมอีกเช่นเคย
ฟื้นแล้วเหรอ? เสียงที่ดูท่าทางผมจะคุ้นเคยกับเจ้าของเสียงนั่นมากขึ้นทุกที
ดังขึ้นมาในความมืด...
แก!แกทำอะไรชั้น!
ก็ไม่เห็นเหรอก็แค่ล่ามโซ่แกไว้ไม่ให้แกไปไหนไงล่ะ
ชั้นจะได้คุยกับแกได้สะดวกยิ่งขึ้น
นี่มันแค่ความฝันแกไม่มีสิทธิ์จะมาล่ามชั้นไว้อย่างนี้!
โถๆๆคุณเจ้าของผู้อารมณ์เสียง่ายของผมท่าทางจะยังไม่เข้าใจนะว่าตอนนี้น่ะใครใหญ่
ทันใดนั้นก็เหมือนกับโซ่(?)ที่ล่ามผมอยู่ก็ยิ่งรัดแน่นขึ้นจนผมเจ็บ
อึกอ้ากกกกกกกกก!!!!!!!
ผมร้องด้วยความเจ็บปวดทั้งๆที่มันน่าจะเป็นแค่ความฝันนี่หน่า
ทำไมมันถึงเจ็บแบบนี้
ทำไมทำหน้าอย่างนั้นล่ะ เจ็บมากงั้นเหรอ
"รสชาติของความเจ็บปวดน่ะเอแต่นี่มันความฝันนี่นะ จะเจ็บได้ยังไงนี่เนอะ"
"55555
อึก!แก!
อะไร? จะพูดอะไรเหรอ?
นี่นี่มันเป็นแค่ความฝันเป็นแค่ความฝันเท่านั้น
เฮ้อท่าทางจะยังไม่เข้าใจหรือว่าที่โดนไปยังไม่พอน้า
ความเจ็บปวดยิ่งทวีคูณมากขึ้นเรื่อยๆ
ถ้าคิดว่านี่เป็นความฝันที่แกสร้างขึ้น ก็ลองเสกให้โซ่กับความเจ็บปวดนั้นหายไปเองละกัน
อะอัก
พอหรือยังหรือว่ายังเจ็บไม่พอ นี่สินะ ที่เค้าเรียกว่าเจ็บแล้วถึงจะจำเนี่ย
ผมไม่มีแรงแม้แต่จะพูด ความเจ็บปวดนั้นแล่นไปทั่วร่างกาย
อ๋ออยากได้อีกงั้นเหรอเป็นพวกมาโซรึไง?
อึกแก! แกต้องการอะไรกันแน่!
เบื่อจังเลยนะ ที่ต้องมาพูดเรื่องเดียวกันหลายครั้งหลายครา
จู่ๆความเจ็บปวดนั้นก็หายไปและสิ่งที่พันธนาการผมอยู่ก็คลายออก...
ผมตกลงมาที่พื้น พยายามหาอากาศหายใจ...
เรามาเข้าเรื่องกันดีกว่า
แกก็คิดเหมือนที่ชั้นคิด แล้วก็เห็นเหมือนที่ชั้นเห็น
โดยเฉพาะสิ่งที่แกได้เห็นเมื่อครู่นี้
อย่ายุ่งกับเธอ!
แหมของสวยๆงามๆน่ะ มันมีไว้สำหรับเชยชมอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ
ชั้นบอกว่าอย่ายุ่งกับเธอ
อ๋อแสดงว่าความเจ็บปวดเมื่อกี๊ไม่ได้ทำให้แกความทรงจำดีขึ้นเลยใช่มั้ย
จู่ๆความเจ็บปวดที่น่าจะหายไปแล้ว กลับแล่นไปทั่วร่างกายอีกครั้ง
อักอ้ากกกกกกกกก!!!!!!!!!!
ชั้นยังพูดไม่จบนะ ของสวยๆงามๆน่ะ มันจะยิ่งสวยมากขึ้น
เมื่อเราสามารถนำมันมาเป็นของเราได้!
มะ ไม่!
อย่าโกหกความรู้สึกของตัวเองเลยน่า แกนั่นแหละที่เป็นคนที่ต้องการมากกว่าชั้นซะอีก
ไม่ชั้นไม่มีทางทำแบบนั้นแน่!
โถจะวางมาดเป็นเทพบุตรไปทำไม ในเมื่อบาปที่ติดตัวแกน่ะ
มันทำให้ปีกสีขาวของแกน่ะถูกย้อมจนเป็นสีดำไปแล้ว ไม่ใช่เหรอ เจ้าคนบาป!
ไม่! อย่า! อย่าพูดคำนั้น!
อ๋อท่าทางคำนี้จะแทงใจดำสินะ แต่ยังไงแกก็ไม่มีทางหลีกเลี่ยงสิ่งที่แกเคยทำได้ เจ้าคนบาป!
ไม่! ไม่! อย่ามายุ่งกับชั้น
ชั้นก็ไม่อยากจะยุ่งหรอกนะ ถ้าบังเอิญชั้นไม่มีเจ้านายเป็นคนบาปอย่างแก!
ไม่! แกไม่มีสิทธ์จะมาบงการชั้น!
ครอบครองครอบงำยึดมาเป็นของตนเอง เป็นนิสัยปกติของคนเราอยู่แล้วนี่จะกลัวอะไรล่ะ
ถ้าชั้นสัมผัสใคร คนๆนั้นจะแตกสลายไปทุกๆคน มันคือบาปของชั้น ชั้นจะไม่มีทางทำอย่างนั้นอีก!
ถ้าแกไม่ทำ ชั้นจะทำเอง ฟังนะ ฟังแล้วก็จำด้วยชั้นขี้เกียจที่จะพูดอะไรซ้ำๆซากๆแบบนี้เต็มทนแล้ว ระวังชั้นไว้ให้ดีๆ อย่าให้ชั้นออกไป ไม่เช่นนั้นล่ะก็ ทุกๆคนจะได้รู้ว่าปีกสีขาวของแกน่ะมันก็แค่ปีกสีดำที่ทาด้วยสีขาวไว้เท่านั้นแหละ จำเอาไว้ อย่าปล่อยให้ชั้นออกไป ไม่เช่นนั้นแกได้รู้แน่ เจ้าคนบาป!
ไม่! อย่านะ!
ชั้นก็เบื่อที่จะพูดกับแกแล้วล่ะ กลับไปสู่ความเป็นจริงเถอะ แล้วก็เชิญทำตัวเป็นคนดีต่อไปนะ เจ้าฆาตกร!
ไม่! อ้าาากกกกกกกกกกกกก!!!!!!!!
ผมตื่นขึ้นมาก็ลุกขึ้นพรวดขึ้นมา แต่ก็รู้สึกตัวจริงๆก็ตอนที่ได้ยินเสียง
ว้าย!
เสียงผู้หญิงนี่! ใครน่ะ!
เป็นอะไรมากมั้ย ริน
เธอ
เอาล่ะพอแค่นี้ดีกว่าตอนหน้าเปิดเผยอดีตของพระเอก(ดีมั้ยน้า = =)
รู้สึกคราวนี้ฟิตจัด เขียนตั้ง2หน้า เหอๆๆ = =
ยังไงก็ขอบคุณที่ติดตามนะฮะ ยังไงก็ติดตามต่อไปนะ ^^
"ยิ่งอยากจะสัมผัสเธอมากขึ้นเท่าไหร่...บาปที่ฝังลึกอยู่ในใจก็ยิ่งชัดเจนมากขึ้นเท่านั้น..."
อาดิโอส
edit @ 2005/04/18 00:36:01
